Het scherengebied van Stockholm kenmerkt zicht door vele scheren en heel veel routes er door heen op de kaart. Het is dan ook heel plezierig van b.v. Carla en Wim van Water Music te horen dat Utö zo’n mooie bestemming is. Het is vanaf Dalarö een relatief kleine afstand, maar we besluiten toch naar Utö te gaan. Ze hebben niets te veel gezegd, een mooi klein haventje dat blijkbaar redelijk populair is. Wij zijn er vroeg, maar in de loop van de dag stroomt het haventje aardig vol. We vonden een plaatsje tegenover de veerboot en dat alleen al was het kijken waard. We zagen op deze vrijdag horden vakantiegangers de veerboot afkomen met koffers, weekendtassen enz. enz. Wij hebben er even heerlijk gewandeld. Ik heb me wederom bezondigd aan een dropijsje (Lakrits) en even uitgebreid gepraat met een dame uit Stockholm die haar Amerikaanse vrienden op bezoek had. Ze bood spontaan aan ons tweeën voor de bakker op de foto te zetten. Uiteraard zien jullie het resultaat onderstaand. Voor ons is het een haventje om terug te komen.
| Zo kan je je vrouw ook vervoeren | Ben lust ook wel een ijsje | Spontane foto van ons twee |
Utö
Utö is een eilandje met een kleine haven waar een veerdienst is tussen Nynäshamn (een haven die we op de heenweg aandeden, maar niet om terug te komen) en Ärsta Brygga en Stockholm via Tyresö. Dat verklaart ook dat er jaarlijks zo’n 300.000 bezoekers komen. Het is bosrijk en wat heuvelachtig. We hebben er even heerlijk gewandeld. We lagen weer eens aan een hekanker (vorig jaar gekocht) en dat was even wennen zowel bij het aanleggen alsook het afvaren. Maar het ging allemaal buitengewoon goed en dat geeft de burger(zeiler) moed. De Duitser die naast ons kwam liggen, vertelde ook dat het zijn tweede keer was met een hekanker en ook bij hem ging het aanleggen prima. Wij varen voor hem weg, dus het afvaren hebben we niet gezien.
Dorpsleven op zee
Bij het aanleggen werden we aangesproken door een andere Nederlander. We moesten even kijken, maar toen herkenden we hem weer. Hij was één van de zeilers van een groepje van drie boten, waarmee we in Brünsbüttel in de sluis lagen. Ons gezamenlijke leed was, dat het grote zeeschip naast ons zijn schroef aanhield en wij met onze plezierboten slecht konden aanleggen. Zo zie je maar, gezamenlijk leed schept ook een band.
Reisomstandigheden
Dalarö-Utö – 13 mijl - Vertrokken om 9.45 uur – Aankomst Utö om 12.00 uur, wind zuidwest 3 Bft, half bewolkt, temperatuur rond de 20 graden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.