Kristianopel

vrijdag 5 juli 2013

Havengezelligheid
Zoals bijna gewoonlijk stond onze bestemming niet helemaal vast. In dit redelijk smalle zee gedeelte tussen het vaste land en het eiland Öland met al zijn ondieptes zijn de mogelijkheden wat beperkt. We kregen wind op kop en dan moet het motortje aan. We willen niet te lang op de motor en kiezen daarom voor het aantrekkelijke Kristianopel. En dat was het dit keer zeker. We troffen meer Nederlandse zeilers die om dezelfde reden voor deze haven kozen. Het was ook een weerzien met boten van de heenreis (overigens zijn er ook altijd mensen nu nog noordelijker willen),  babbelen in de zon over de ervaringen en vooral genieten van een de gezellige sfeer. s’Avonds werden we verrast met de zang van een klein vrouwenkoor en een jonge zangeres die prachtig zong in meerdere talen (o.a. een paar prachte evergreens). Het koortje stond voor de kerk in de tuin en het geluid kwam prachtig over de haven heen. Het klappen voor deze nachtegaaltjes beperkte zich niet tot het publiek vlak bij, maar ook op alle boten kwamen de handen op elkaar.

Bijpraten met nog een Stockholmzeiler	Het nieuwe terras bij de havenmeester	Het dameszangkoor

Haven en havenmeester
Wij vinden het haventje het bezoeken altijd waard. De broodmagere havenmeester, die in perfect Nederlands elastiekje kan zeggen (In de haven krijgen we een kaartje aan een elastiekje, zodat hij kan zien wie heeft betaald), met zijn onafscheidelijke boerenterriër was op de heenreis druk aan het timmeren. Ik heb toen niet gevraagd wat de bedoeling was, maar we zagen het nu. Naast zijn havenkantoortje met jachttrofeeën is nu een professionele keuken gebouwd in net zo’n klein gebouwtje. Een soort “Pierre Wind”, even kaal en met witte kokskleding bestiert dit kleine domein. Voor de beide gebouwtjes is een terrasje op een plankier getimmerd en met vrolijke kleedjes en kleurige fleecedekens (voor de koudere avonden) oogt het als een prachtige horecagelegenheid. De menukaart biedt als duurste gerecht “Lax”, zalm dus en voor het overige wat eenvoudige vis en vleesgerechten voor redelijke prijzen. De havenmeester was nu nog bezig een zelfde houten terras aan de achterkant te timmeren, zodat bij een ongunstige wind aan de andere kant ook comfortabel gezeten kan worden. In de periode dat wij in de haven waren, heb ik het terras niet leeg gezien.
Kristianopel
Een naam van een plaatsje, waarvan je denkt dat het wereldstad is. Het lijkt op Constantinopel, de wereldstad die nu Istanbul heet en wel wat groter is. Kristianopel was in 1600 voorbestemd voor de Deense Koning Christian de IV om een grote havenplaats te worden. De mooie witte kerk uit 1624 is in Deense stijl gebouwd en lijkt veel op de kerk in Bagenkopf op de zuidpunt van het Deense eiland Langeland. Echter 1658 was de Deense overheersing voorbij en was het weer Zweeds. De restanten van deze tijd zijn nog steeds te zien in de vorm van verdedigingswerken en wat oude kanonnen. Nu is het een klein plaatsje met alleen houten huizen, die deels permanent zijn bewoond.

Reisomstandigheden
Kalmar-Kristionopel – 29 mijl – vertrokken om 8.00 uur en aangekomen om 13.00 uur. Zon met wat wolken, wind bij aanvang ZW 2bft  en het liep op naar 5 Bft en zakte weer af naar 3-4 Bft. Temperatuur bij vertrek 17,6 gr en later in de haven 26 graden,